Nahi eta ezin

Kaixo lagunak:
Aktore politikoak nahi eta ezintasunean dabiltzala iruditzen zait.
PSE, politika zeharkatzailea egin nahirik, baina PPrekiko morrontzara eta politika frontista egitera behartuta.
EAJ, erreferentzialtasuna eta lidergo politikoa hartu nahirik, baina egin ez dakien oposiziora kondenatuta dago.
PP, Gobernukide eta erreferentziala izan nahirik, baina bigarren lerrora pasaarazi dute.
BATASUNA, legala izan nahirik, baina zokoan entzerratua.
ARALAR, protagonismoa hartu nahiri, baina ohiartzunik topatu gabe.
EA, Abertzaletasunaren erreferentzia izan nahirik, baina urtzen ari da.
EB, inon ere ez.
UPyD, nork daki?
Mapa politikoa "baina" hauek barneratu ondotik egituratuko da. Izan ere gaurkoan nahasmen handia antzematen dut, oraindik orain. Alderdiek ez dute barneratu bere benetako errealitatea. Zenbat eta lehenago egin orduan eta eraginkorrago izanen direlakoan nago.
Nire ustez PSE azkar barnneratuko du politika frontistaren egikaritza. Ez du beste aterabiderik. Naturaltasunez hartuko du, Nafarroan hartu duten bezalaxe. Azken batean, alderdiaren lider batek esan zuen bezala "El PSE trabaja para España".
EAJ galduago sumatzen dut oraindik. Ezin dute luze segitu noraeza honetan. Ez dute barneratu oposizioaren egikaritza. Ez badute jokabidea argitzen, PSEri lana erraztuko diote.
PP erosoago dago. Luze gabe hartuko du Arabako diputazioaren bidez, eskatzen ari den protagonismoa.
ARALAR, lasai dago. Baina ezin du luzatu hauteskundeen ondorengo motelaldian. Zaia izanen zaio independiente izatearen eta besteekiko lankidetzaren arteko orekari eustea. Alderdi nagusien "edo nirekin edo nire kontra" exijentzia kudeatu beharko du.
BATASUNAk, laberintoaren aterabidea non dagoen badaki. Erabaki beharko du haren bila joanen den edo galduta segi nahi duen.
Alderdi guztiek oporraldiaren beharrean daude, euren barneari begiratu eta geroa argitzeko.
Hala izan bedi!

Hurrengo bat arte, lagunak.