Agur t'erdi Lehendakari

Juan Jose Ibarretxek agurtu gaitu.
Niretzat Lehendakari haundia izan da. Jakin badakit pertsona publikoengan dimentsio guztiak batera doazela eta hala baloratu behar direla, baina blogak nork bere buruari baimen bereziak ematekoak dira, eta halaxe egingo dut. Beraz Ibarretxe jaunarengan bi dimentsio bereziko ditut: politikoa eta gizakoia.
Dimentsio politikoari dagokionez, gaur egun Euskadik duen egoera sozio kulturala oso ondo adierazten du bere ibilbidea. Oro har Herrialde hau modernizatu egin da, ekonomia garai berriei egokitzeko dinamika integratzen jakin izan du, Hezkuntzak oro har hiritarren behar eta eskakizunei erantzuten die, osasun zerbitzuek eusten diote giza-eskakizuna asebetetzeari, gizarte zerbitzuak zabaltzen ari dira, azpiegiturak garatzen,... Oro har "ongizate-egoera" hiritar gehienengana iritsi da.
Euskal kultura, euskal hiztunak, euskal identitatea alegia, integratu egin da. Nazionalizmoari buruzko debate soziala normalizatu egin delakoan nago. Diktadura batetik etorririk eta izugarrizko transformazioak ezagutu duen herria izanik, globalizazioaren inertziari alto egin dio eta identitate propioari eutsi. Ez da makala!
Batzuekin eta besteekin gobernatzen eta akordioak egiten jakin izan du.
Zer falta izan zaio ibilbide honetan? PAKEA. Estatutu berria eta kontsultaren ekimen politikoak, biak ala biak, pakerantz orientatuko proiektu ondratuak izan direla deritzot.
Ez dut ahazteko Juan Joseren duintasuna Espainiako Kongresuan bere Estatu berriarentzako proiektua defendatzerakoan. Duintasuna... eta bakardadea. Baina Euskadiren identitatea aurretik.
Gizatasunari dagokionean ez dut uste bera bezain gizakoia eta ondratua den inongo pertsonek zanpatuko dituenik Ajuriaeneko alfonbrak. Gizon gardena, egizkoa eta sentibera.
Bestalde oso pertsona azkarra (listoa), sen politikoaz jantzia. Ederki mugitu da etsaiez osaturiko basoetan. Hauteskundeak irabazi zituen. A ze alukeria hainbat eta hainbatentzat. Agian baita alderdikide askorentzat (ez irabaztea, bai ordea halako diferentziaz irabaztea).

HURRENGO ARTE, LEHENDAKARI!!


Kritikak hurrengo baterako utziko ditut. Egia esan gaurko agur giroak ez dit errazten kritika zeregina betetzea.

Eta agur berro-bero bat irakurle berriei. Hemendik konbidapena luzatzen diet Juan Jose Ibarretxeren agintaldia baloratzeko; nik erantzungo.


Besarkada bero bat denei.